Verslag slotwedstrijden SCW

Hieronder het verslag van de slotwedstrijden bij SCW.

Verslag van de slotwedstrijden SCW (en da’s wat anders dan een wedstrijd in het slot)

Laatste competitiewedstrijd voor de SCW selectie vandaag. Het 2e tegen het onderaan staande Legmeervogels en het 1e tegen ZSGOWMS (wie weet wat het betekent mag het zeggen). Beide wedstrijden thuis, dus direct ook maar de slotdag erbij georganiseerd. Muziek, drankje en toespraken ter afsluiting van negen maanden voetbal. Het belooft dus heel wat te worden vandaag.

De bestuurskamer kan niet gebruikt worden voor de wedstrijdbespreking vanwege de voorraad bekers en boeketten voor jubilarissen, kampioenen en afscheidnemers, dus het voorwoord dan maar in de kleedkamer en dit keer een andere dan normaal voor ons, want het schijnt dat het 3e ook wat te vieren heeft en die willen dat graag in de buurt van het terras. Moet kunnen.

Stralend zonnetje en heel warm. Pim vd Bosch had de tap maar vast buiten gezet met de mededeling dat er geen bier meer in de kantine verkocht wordt. Hoop maar dat dat tijdelijk is. Een flinke muziekinstallatie wordt opgebouwd en ik vrees voor het ergste, maar achteraf viel dat mee.

We staan aan de start van de door Jan Keizer te leiden wedstrijd en ik zie heel andere spelers van Legmeervogels dan in de uitwedstrijd in Uithoorn in december, die met een dubbel nul uitslag eindigde. Onze namen voor vandaag maar weer eens gepresenteerd: Carl van Straalen weer terug op z’n vertrouwde keeperspost; achterin Lars Schoof, aanvoerder Pascal Walgien, Zeno Degenkamp en Robin Koese. Middenveld vandaag Daniel van Maas, Roy de Nijs en Sil Grosscurt en de aanval bestaat uit Mitchell Oor, Thim van Luling en Lorenzo Philippi. De bank wordt gevuld met Arjan Griekspoor, Max te Focht, Ritchie Hogerheijde en Thomas Koole. Naast mij Johan Peper, mijn kladblok en natuurlijk de afstandsbediening voor het scorebord.

Omdat grensrechter Ap de Nijs er niet is, pakt Arjan de vlag en we gaan op weg. Legneervogels pakken snel de draad op en gaan er vol tegen aan. Ik zei al dat dit andere spelers waren dan in de heenwedstrijd en wij moeten vol aan de bak. Carl wordt al stevig uitgetest, maar houdt stand. De Legneervogels doen hun naam behoorlijk eer aan, want ze schromen niet om spelers te tackelen. Jan Keizer heeft het ook door. Helaas moet een speler van ons gewisseld worden en valt Arjen Griekspoor in. Thomas Koole neemt de vlag ter hand, maar gezien het spelbeeld en de geniepigheid van de tegenstander, besluit ik het over te nemen. Denk dat ik meer gewicht in de schaal leg dan een fragiele JO19 speler (met alle respect).

Verbaal krijg ik het behoorlijk aan de stok met de Legmeervogels aanvallers, maar goed, na afloop van de wedstrijd werd alles weer met een lach afgedaan. Veel aantekeningen heb ik dus niet kunnen maken. Heb wel een bruine kop gekregen. Helaas verliezen we de wedstrijd met 3-1 en daarmee heeft Legmeervogels zich veilig gesteld. Degradatie leek te naderen voor hen, maar deze winstpartij en het verlies van Haarlem-Kennemerland, doet de laatste degraderen. Wij eindigen in de middenmoot en kijken terug op een seizoen met ups en downs. Winst tegen toppers en verlies tegen lager geplaatsten. Oftewel het kon vriezen en dooien.

Vorige week schreef ik al, leuk team en goeie teamgeest en dat blijf ik zeggen. Op naar het volgende seizoen met dezelfde kern als we nu hebben. Na even rond gevraagd te hebben blijven de meeste spelers gewoon bij SCW voetballen. Paar vallen weg en een paar komen erbij, maar dat zien we eind juli wel weer.

Wij nemen ook afscheid van Johan Peper, die na een seizoen SCW zich gaat bezig houden met de jeugd van FC Rijnvogels in Katwijk. “Johan bedankt en het gaat je hopelijk goed daar.”

FF snel een versnapering pakken, want ik had Edwin van Maas beloofd om ook even wat te vermelden over zijn afscheidswedstrijd bij SCW. Hij stopt als hoofdtrainer van SCW na een aantal jaren. Wist u eigenlijk dat het Edwin z’n schuld is dat ik in het voetbal ben gerold? Ik zal het uitleggen.

Ik was bestuurslid bij vv Aalsmeer. Na een jaar kwam Edwin als trainer bij het 2e elftal. Tijdens trainingsavonden stond ik vaak langs de lijn te kijken en bemoeide ik me er wel eens mee (een mens verandert nooit he?). Het 2e elftal had geen toentertijd geen leider en Edwin vroeg mij dat te willen doen. Ik weet nog dat ik tegen hem zei, dat ik geen verstand van voetbal had (een mens verandert nooit he?). Hij had een andere mening en na overleg met het toenmalige bestuur, ben ik leider geworden van Aalsmeer 2. Dat ben ik jaren achtereen geweest. Toen UNO werd opgericht, werd Edwin daar hoofdtrainer en suggereerde dat ik daar bestuurslid moest worden. Heb er een gesprek gehad, maar dat liep op niets uit. Was inmiddels ook geen bestuurslid meer bij Aalsmeer.

Afijn, Edwin ging weer naar een andere club, geloof Amstelveen-Heemraad en we verloren elkaar een beetje uit het oog. Ik hoorde uit de wandelgangen wel dat hij naar SCW was overgestapt. Ik was gestopt bij Aalsmeer, maar hield de krantenkoppen nog wel bij en las eens dat SCW leuk presteerde en zeg tegen Janine om een zonnige zaterdagmiddag in mei: “Ik ga ff naar SCW kijken. Lees dat Edwin het goed doet.”

Ik kom zo rond half drie het veld oplopen en vanuit een ooghoek ziet Edwin mij staan. “Moet jij niet bij Aalsmeer zijn?” is zijn vraag. Ik antwoord: “Daar ben ik gestopt!” “O, wacht ff dan wordt jij hier leider!” en roept: “Hittjo, hier staat je leider!”

En zo werd ik erin geluisd en hij heeft me nog meer geflikt. Hij is ook de schuldige dat ik u nu vermoei met mijn verslagen. Maakte ik vroeger ook bij Aalsmeer, maar was blij  dat ik het wat rustiger aan kon doen, maar toen Patricia vd Bosch mij vroeg om dat weer te doen, wist ik dat Edwin daarachter zat. Sorry hoor!

“Ed, ik blijf achter het hek hoor bij m’n team. Hier heb je m’n kladblok. Schrijf maar wat op en ik maak er wel wat van.” “Helemaal niet, je staat op het wedstrijdformulier!” en zo beland ik naast Edwin en Ruud Helder op de bank. Naast me zit Jesse Dormaar, de pupil van de week. Leuk actief jong, die blij is als de bal uit het veld wordt geschoten. Heeft ie wat te doen. “Ik ben Cees” meld ik hem en geef hem een hand. “Ik ben Jesse” is zijn repliek en overhandigt mij het programma boekje.

Bij elke thuiswedstrijd wordt dat uitgegeven door de “Club van 100” en daar ben ik niet geheel toevallig ook nog eens lid van. In het boekje van vandaag tegen ZSGOWMS staat vermeld dat Jesse Ajax z’n favoriete club vindt, Justin Kluivert z’n favo speler en dat hij profvoetballer wil worden, maar daar is hij met 6 jaar nog ff te jong voor, maar wie weet?

Ook de opstelling wordt vermeld en die wil ik u niet onthouden: Op doel Keby vd Dool. Dat deed hij al 24 wedstrijden lang; achterin: Steph Langeveld; Job Keizer, Rolf Boesveld en Rudy Burer (die vorige week als A-jun debuteerde in het 1e); middenveld Robin Helder, aanvoerder Kevin van Pelt, Jordy Zegstroo en Donny van Bakkum en de voorwaartsen zijn vandaag Hakim Ahalli en Patrick Duarte. De dug-out wordt bemand door Siyar Kabiri, Bas Klijn, A-jun Matthijs vd Burgt (ook hij debuteerde vorige week) en Carl van Straalen en natuurlijk door onze verzorgster Cynthia Pols.

Meteen na het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Roeleveld, gaat SCW op jacht naar een goal, maar dat lukt niet 1,2,3. Het spel golft op en neer en ZSGOWMS (wat betekent het ook alweer?) geeft zich niet zomaar gewonnen. In de 9e minuut wordt er een corner weggegeven. Keby redt en een snelle uitval richting Zonder Samenspel volgt. Kevin loopt zich uit de naad, maar het loopt op niets uit. Het is knap warm en dus wordt er halverwege een drinkpauze ingesteld. Ik doe driftig mee.

Minuutje 31 gaat Hakim naar de grond en krijgt negen tellen, want Cynthia lapt hem weer op. Patrick Duarte is ook weer lekker op dreef en we krijgen een tweetal corners . Helaas maakt Jordy Zegstroo even later een overtreding en krijgt geel, gevolgd door rood en daar bovenop nog een blessure. Hij strompelt het veld af en zien hem later achter de hekken, gedoucht en wel weer retour. Jammer, maar we moeten met 10 man verder. Het wordt allemaal nog erger als we een strafschop tegen krijgen, waar Keby geen antwoord op heeft. Zo zoeken we de kleedkamer met een 0-1 stand op.

FF snel een slokje pakken bij mijn spelers op de banken op het terras, waar zich inmiddels een flinke schare publiek heeft genesteld en ik zie bladen met bier heen en weer gaan.

Vroeger was ik altijd in de pauze in de kleedkamer als Edwin z’n speech hield. Zijn gevleugelde uitspraak zal ik nooit vergeten: “Mannen, ga nou gewoon lekker voetballen!”

Het is nu niet anders, al krijg ik nog wel een paar tactische opmerkingen mee als inzakken, compacter en sneller.

Siyar komt in het veld voor Donny en we gaan weer aan de slag. Ik vind dat nieuweling Rudy Burer een stevige partij voetbal speelt. Hij geeft z’n directe tegenstander weinig ruimte en kansen en werkt de bal keurig weg. De geeft onze aanvallers kansen op snelle uitvallen, zoals Edwin heeft verordonneerd. Robin scoort vanuit zo’n snelle aanval en de stand is in de 54e minuut gelijk getrokken. Een paar minuten later is Duarte weer op dreef en wordt Robin geveld. Ook hij wordt door Cynthia weer tot leven gewekt. De woorden van Edwin worden goed nageleefd. De verdediging speelt compacter en Zonder Geluk (of hoe was het ook alweer) krijgt minder kansen. Bas komt Duarte aflossen en Kevin krijgt een vrije trap te nemen, die hij misschien beter rechtstreeks in het doel had kunnen schieten, want de bal vliegt nu rakelings naast het doel.

Het spel golft op en neer en veel kansen worden er niet gecreëerd. Matthijs komt Hakim vervangen en Rudy gaat naar de grond. Kramp in z’n linkerbeen. Tjonge wat heeft die jongen gewerkt vandaag en wordt dan ook, naar mijn mening terecht, tot Man of the Match uitgeroepen. Cynthia verlost hem uit zijn krampachtig lijden en we gaan de laatste vijf warme minuten van deze competitie beleven. ZSGO krijgt een corner te nemen op rechts. Kopbal en de bal rolt zomaar in het doel.

Het is gedaan. We verliezen de laatste competitiewedstrijd met 1-2. Helaas. Pech. We kunnen ons gaan opmaken voor de nazit en er zit al heel wat publiek te wachten op wat er verder op het programma staat. Huldigingen en afscheid, maar eerst……………………..bier!!

Zo rond half zes start het officiële programma. Kampioen worden gehuldigd en krijgen bloemen en bekers uitgereikt door bestuurslid Hans Schippers, die nauwelijks te verstaan is. Misschien ligt dat aan mij of mijn omstanders, want het is een gewauwel van belang aan de diverse tafels. “Cees, waar is Johan?” wordt mij gevraagd. Ook voor hem zijn er afscheidsbloemen en een speech beschikbaar. “Al naar huis, want ik heb al afscheid van hem genomen in de pauze van de wedstrijd en hem een goede tijd bij zijn nieuwe club gewenst” is mijn antwoord.

Ook Arie Boesveld, Ruud Helder en last but not least Edwin van Maas krijgen bloemen en een dankwoord. Het illustere drietal neemt afscheid en maakt plaats voor een nieuwe trainer en een nieuwe assistent. Ik wens hen van deze plek af nog veel geluk en plezier toe en we komen elkaar vast wel weer tegen.

Ik neem nog een biertje van een van de gevulde bladen en maak nog een praatje met Marieke, de vrouw van Edwin. Ken ik ook al jaren en als ik eindelijk besluit om naar huis te gaan, voegt Edwin me nog iets toe: “Jij en ik gaan nog iets in de marketing doen voor de club!” of zoiets dergelijks, want in het geroezemoes gaat snel iets verloren.

Wordt vervolgd.

Plezierige zomer toegewenst en tot seizoen 2018-2019.

Cees Tibboel

P.S. "Wist u dat de gehaktballen tegenwoordig op een zilveren schaal met mes en vork en apart sate-saus worden geserveerd?"

 

Nieuws overzicht